สวัสดีค้าบพี่น้อง

หายไปสามชาติครึ่ง ในที่สุดผมก็กลับมาแล้วคับพี่น้อง ผมหายไปนานเพราะแม่ผมยุ่งคับ (ท่านจะมีวันที่ไม่ยุ่งไหมเนี่ย) ก็เลยไม่สามารถมาอับเดท blog ให้ผมได้

ตอนนี้ผมขวดครึ่ง เ้อ้ย ขวบครึ่งแล้วคับพี่น้อง มีพัฒนาการสมวัย (ไม่เกินวัย เพราะแม่ไม่ค่อยมีเวลามาพัฒนาสมองของผม มัวแต่ยุ่งกับงานวิจัยอะไรก็ไม่รู้ บ่นแต่ว่าเพื่อชาติๆๆ ไม่ห่วงอนาคตของชาติอย่างผมเล้ย)

ตอนนี้ผมกินอาหารได้เกือบทุกอย่างแล้ว เพราะฟันขึ้นเต็มปาก เป็นลูกแม่ต้องอดทน มีอะไรก็ต้องกินให้ได้ให้หมด อาหารโปรดของผมคือแกงจืดเต้าหู้ใส่ใบตำลึง หรือไม่ก็แกงจืดผักกาดดอง (แม่ผมกล้าให้ผมกินด้วยอะ เค้าว่าไม่มีประโยชน์ไม่ใช่เหรอของดองเนี่ย)

ผลไม้โปรดของผมคือแก้วมังกรคับพี่น้อง ผมกินได้ทีละครึ่งลูกใหญ่ สบายๆ นอกจากนั้นจะเป็น กล้วย สัปปะรด หรืออื่นๆ ก็พอไหว

ผมเริ่มพูดแล้วคับ จริงๆ อยากจะพูดนานแล้วแหละ แต่ติดอยู่ที่ว่า ที่บ้านต่างจังหวัดไม่มีเด็กๆ เท่าผมให้คุยด้วยเล้ย จะพูดกับย่า หรือกับยาย ท่านก็ไม่เข้าใจ ผมเลยอ้ำๆ อึ้งๆ อยู่นาน เพิ่งจะพอได้ แม่ พ่อ ปะป๋า ก็เมื่อขวบเกือบห้าเดือนแน่ะ ทำเอาแม่ผมใจไม่ดี คิดว่าผมจะหล่อเร้าใจ แต่ไม่พูดซะแล้ววววว

เมื่อตุลาที่ผ่านมา ผมมาเที่ยวกรุงเทพฯ คับพี่น้อง แม่เอาผมมาเที่ยวเนิร์สเซอรี่แถวที่ทำงาน มีเพื่อนๆ รุ่นเดียวกันตรึม ที่นั่นแหละคับที่ทำให้ผมเริ่มพูด อยู่กรุงเทพฯ ก็สนุกดีหรอกนะคับ แต่ที่วิ่งเล่นน้อยจัง ไม่มีสนามหญ้ากว้างๆ เหมือนต่างจังหวัด

ตอนนี้ผมกำลังพัฒนาเรื่องพูดคับ พอเริ่มลืมตาตอนเช้า ผมก็จะพูดทันที พูดๆๆๆ จนย่าๆ ยายๆ ชักจะฟังผมไม่ไหว เพราะฟังผมไม่รู้เรื่อง ผมยังพูดภาษาเทพอยู่คับ แม่บอกว่า คงอีกสักสองสามเดือน กว่าผมจะพูดภาษาปกติกับเขา แต่ผมกำลังพยายมคับ

วันนี้อับเดทเรื่องของผมแค่นี้ก่อนนะคับ แล้วผมจะกลับมาใหม่ เร็วๆ นี้

Kiss Kiss

edit @ 19 Nov 2008 10:22:03 by mr_pearanat