สวัสดีคร๊าบทุกๆ ท่าน...

ผมกลับมาแล้วครับ กลับมาอับเดทความเป็นไปประจำวันของตัวเอง หลังจากห่างหายไปนาน หวังว่าคงจะไม่ลืมกันไปก่อนนะครับ

 ตอนนี้ผมอายุ 2 ขวบครึ่งแล้วครับ คุณหมอเพื่อนของแม่บอกว่าผมกำลังอยู่ในช่วงของการสร้างสรรค์ความเป็นตัวของตัวเอง คือ พยายามแสดงความเป็นตัวตนให้คนอื่นๆ รู้ว่า ช้านนนคือ ถั่วงอก ไม่ใช่เด็กคนอื่น

ผมเริ่มเลือก ว่าชอบกินอันนี้ ไม่ชอบกินอันโน้น ชอบสีนี้ ไม่ชอบสีนั้น ชอบไปที่นี่ ไม่ชอบไปที่นั่น (ทั้งๆ ที่จริงๆ ก็ไม่มีเหตุผลในการเลือกที่นั่น ที่นี่ แบบนั้น แบบนี้ สักเท่าไหร่)


ระยะสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ แม่ได้ CD ใหม่จากเพื่อนมาแผ่นหนึ่ง แรกๆ เปิดให้ผมฟัง ผมก็ฟังไปงั้นๆ แต่หลังๆ ผมชักติดใจเสียงผู้หญิงเก๋ๆ คนหนึ่งใน CD ของแม่เข้าซะแล้ว จนตอนนี้ เวลาขึ้นรถแม่ ผมจะต้องร้องให้แม่เปิดเพลงนี้ให้ผมฟังทุกวัน

ผมเรียกมันว่าเพลง "อินตะ" วันแรกผมบอกแม่ว่า "แม่คับๆๆ จะฟังเพลงอินตะ" แม่หันหน้ามาทำหน้างงๆ

"อะไรนะ"

"เพลงอินตะ จะฟังเพลงอินตะ"

แม่ทำหน้าเหวอ เพลงอะไรของมันวะ

ผมชักหงุดหงิด เลยหยิบ CD แผ่นนั้นมาส่งให้แม่ "จะฟังเพลงอินตะ" ผมย้ำอีก คราวนี้น้ำตาจวนจะร่วงแล้ว (ระยะนี้ อาการเอาแต่ใจโจ๋เกิดขึ้นบ่อย)

แม่สอด CD เข้าไป รอประมาณห้าวิ ก็มีเสียงเพลง แม่หันมายิ้ม "ใช่ไหม เพลงอินตะน่ะ" (นั่นน่ะมันเพลง Hush Hush ของ Pussycat Dolls มันอินตะ ตรงไหนวะ - แม่แอบนินทา)

 "ไม่ใช่ จะเอาเพลงใหม่"

 อ้าว คราวนี้แม่เหวออีกรอบ ไม่ใช่เพลงนี้แล้วเพลงไหนวะ

ว่าแล้วก็ลองเลือกเพลงต่อไป

FYI (Merry Christmas Mr. Lawrence) - Utada Hikaru

คราวนี้ผมยิ้มหวาน

"หา เพลงนี้น่ะเหรอ เพลงอินตะ"

ผมพยักหน้า ยิ้มหวานอีกที พร้อมกำชับ "แม่อย่าพูด ถั่วงอกจะฟัง"

555 หลังจากนั้น แม่ก็ขับรถต่อไปด้วยความเอ๋อๆ ยังงงๆๆ อยู่กับคำว่า "อินตะ" ของผม ว่ามันมาได้ยังไง (วะ)

 

 ถ้าอยากรู้ว่าเพลงนี้มันเป็นยังไงก็นี่เลยครับ

 

edit @ 16 Nov 2009 22:57:32 by mr_pearanat

พี่เล็กซ์ของผมกลับมาหาผมตั้งแต่ปลายธันวาคมที่แล้ว กลับมาคราวนี้พี่เล็กซ์ตัวสูงขึ้นจมเลย แถมพูดเก่งขึ้นมาก พี่เล็กซ์กลับมาคราวนี้ ผมเองก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน จากเดิมที่เคยเป็นถั่วงอกน้อยนอนแบเบาะ พูดไม่ได้ ก็กลายเป็นถั่วพี (Pea) ปากกล้าขาแข็ง ถึงแม้จะพูดจาไม่ค่อยได้รู้เรื่องก็ตาม

 เพราะผมอยู่กับคนแก่ๆๆๆๆ (อันนี้กระซิบกันนะคับ ห้ามบอกย่ายาย เดี๋ยวจะงอน) ผมก็เลยไม่มีเพื่อนเล่นอาุยุใกล้ๆ กันเลย พี่เล็กซ์มาคราวนี้เลยกลายเป็นของเล่นตัวโตของผมไปโดยปริยาย

การที่พี่เล็กกลับมาเมืองไทย ทำให้ผมได้เล่นก่อกองทราย ได้เล่นน้ำในสระพลาสติก (เดิมพ่อไม่ยอมให้เล่นเพราะบอกว่า ขี้เกียจเป่าลมให้มันเล่นคนเดียว)  นอกจากนั้นเรายังได้ไปเที่ยวทะเลกันหลายหน พี่เล็กซ์เป็นเด็กซ่าบ้าทะเลเหมือนผม เราชอบคลื่นเสียงดังๆ ให้มันวิ่งเข้ามาซัดโดนขา สนุกดี ผมอยากจะลงไปว่ายน้ำทะเลเหมือนกัน แต่แม่ไม่ยอม กลัวผมหายไปแล้วเก็บกลับมาไม่ได้

 

 

 

มีอย่างเดียวที่ผมไม่ค่อยจะ Happy เล้ย เมื่อพี่เล็กซ์มา คือเราถูกเปรียบเทียบฟามหล่อกันอยู่ตลอดเวลา มันก็เศร้าสิครับ พี่เล็กซ์แกลูกครึ่งสเปน ส่วนผม ลูกครึ่งบ้า(แม่) ครึ่งจีน (พ่อ) แล้วจะไปสู้อะไรเขาได้ แถมอากาศที่แคนาดาก็หนาวซะขนาดนั้น พี่แกก็เลยขาวเนียนอมชมพู ส่วนผมก็ดำมันแถมไม่ค่อยจะมีผมเสียอีก เวลาไปไหนมาไหน ก็จะมีแต่คนปรี่เข้ามาจับแก้มพี่เล็กซ์ ส่วนผมน่ะเหรอ เหมือนเด็กวัดที่เผอิญเดือนผ่านมาเท่าน้นนนน เวงกรรม

 ปีนี้ พี่เล็กซ์มาอยู่เมืองไทยได้เดือนเดียว ปลายมกราคม พี่เล็กซ์ก็ต้องกลับแล้ว ปีหน้า พี่เล็กซ์กลับมาเราคงไ้ด้เล่นกันใหม่

    

 
 

    

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 30 Jan 2009 16:18:33 by mr_pearanat

สวัสดีค้าบพี่น้อง

หายไปสามชาติครึ่ง ในที่สุดผมก็กลับมาแล้วคับพี่น้อง ผมหายไปนานเพราะแม่ผมยุ่งคับ (ท่านจะมีวันที่ไม่ยุ่งไหมเนี่ย) ก็เลยไม่สามารถมาอับเดท blog ให้ผมได้

ตอนนี้ผมขวดครึ่ง เ้อ้ย ขวบครึ่งแล้วคับพี่น้อง มีพัฒนาการสมวัย (ไม่เกินวัย เพราะแม่ไม่ค่อยมีเวลามาพัฒนาสมองของผม มัวแต่ยุ่งกับงานวิจัยอะไรก็ไม่รู้ บ่นแต่ว่าเพื่อชาติๆๆ ไม่ห่วงอนาคตของชาติอย่างผมเล้ย)

ตอนนี้ผมกินอาหารได้เกือบทุกอย่างแล้ว เพราะฟันขึ้นเต็มปาก เป็นลูกแม่ต้องอดทน มีอะไรก็ต้องกินให้ได้ให้หมด อาหารโปรดของผมคือแกงจืดเต้าหู้ใส่ใบตำลึง หรือไม่ก็แกงจืดผักกาดดอง (แม่ผมกล้าให้ผมกินด้วยอะ เค้าว่าไม่มีประโยชน์ไม่ใช่เหรอของดองเนี่ย)

ผลไม้โปรดของผมคือแก้วมังกรคับพี่น้อง ผมกินได้ทีละครึ่งลูกใหญ่ สบายๆ นอกจากนั้นจะเป็น กล้วย สัปปะรด หรืออื่นๆ ก็พอไหว

ผมเริ่มพูดแล้วคับ จริงๆ อยากจะพูดนานแล้วแหละ แต่ติดอยู่ที่ว่า ที่บ้านต่างจังหวัดไม่มีเด็กๆ เท่าผมให้คุยด้วยเล้ย จะพูดกับย่า หรือกับยาย ท่านก็ไม่เข้าใจ ผมเลยอ้ำๆ อึ้งๆ อยู่นาน เพิ่งจะพอได้ แม่ พ่อ ปะป๋า ก็เมื่อขวบเกือบห้าเดือนแน่ะ ทำเอาแม่ผมใจไม่ดี คิดว่าผมจะหล่อเร้าใจ แต่ไม่พูดซะแล้ววววว

เมื่อตุลาที่ผ่านมา ผมมาเที่ยวกรุงเทพฯ คับพี่น้อง แม่เอาผมมาเที่ยวเนิร์สเซอรี่แถวที่ทำงาน มีเพื่อนๆ รุ่นเดียวกันตรึม ที่นั่นแหละคับที่ทำให้ผมเริ่มพูด อยู่กรุงเทพฯ ก็สนุกดีหรอกนะคับ แต่ที่วิ่งเล่นน้อยจัง ไม่มีสนามหญ้ากว้างๆ เหมือนต่างจังหวัด

ตอนนี้ผมกำลังพัฒนาเรื่องพูดคับ พอเริ่มลืมตาตอนเช้า ผมก็จะพูดทันที พูดๆๆๆ จนย่าๆ ยายๆ ชักจะฟังผมไม่ไหว เพราะฟังผมไม่รู้เรื่อง ผมยังพูดภาษาเทพอยู่คับ แม่บอกว่า คงอีกสักสองสามเดือน กว่าผมจะพูดภาษาปกติกับเขา แต่ผมกำลังพยายมคับ

วันนี้อับเดทเรื่องของผมแค่นี้ก่อนนะคับ แล้วผมจะกลับมาใหม่ เร็วๆ นี้

Kiss Kiss

 

edit @ 19 Nov 2008 10:22:03 by mr_pearanat