2009/Jan/30

พี่เล็กซ์ของผมกลับมาหาผมตั้งแต่ปลายธันวาคมที่แล้ว กลับมาคราวนี้พี่เล็กซ์ตัวสูงขึ้นจมเลย แถมพูดเก่งขึ้นมาก พี่เล็กซ์กลับมาคราวนี้ ผมเองก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน จากเดิมที่เคยเป็นถั่วงอกน้อยนอนแบเบาะ พูดไม่ได้ ก็กลายเป็นถั่วพี (Pea) ปากกล้าขาแข็ง ถึงแม้จะพูดจาไม่ค่อยได้รู้เรื่องก็ตาม

lexs

 เพราะผมอยู่กับคนแก่ๆๆๆๆ (อันนี้กระซิบกันนะคับ ห้ามบอกย่ายาย เดี๋ยวจะงอน) ผมก็เลยไม่มีเพื่อนเล่นอาุยุใกล้ๆ กันเลย พี่เล็กซ์มาคราวนี้เลยกลายเป็นของเล่นตัวโตของผมไปโดยปริยาย

การที่พี่เล็กกลับมาเมืองไทย ทำให้ผมได้เล่นก่อกองทราย ได้เล่นน้ำในสระพลาสติก (เดิมพ่อไม่ยอมให้เล่นเพราะบอกว่า ขี้เกียจเป่าลมให้มันเล่นคนเดียว)  นอกจากนั้นเรายังได้ไปเที่ยวทะเลกันหลายหน พี่เล็กซ์เป็นเด็กซ่าบ้าทะเลเหมือนผม เราชอบคลื่นเสียงดังๆ ให้มันวิ่งเข้ามาซัดโดนขา สนุกดี ผมอยากจะลงไปว่ายน้ำทะเลเหมือนกัน แต่แม่ไม่ยอม กลัวผมหายไปแล้วเก็บกลับมาไม่ได้

 lexs

lexs 

lexs 

มีอย่างเดียวที่ผมไม่ค่อยจะ Happy เล้ย เมื่อพี่เล็กซ์มา คือเราถูกเปรียบเทียบฟามหล่อกันอยู่ตลอดเวลา มันก็เศร้าสิครับ พี่เล็กซ์แกลูกครึ่งสเปน ส่วนผม ลูกครึ่งบ้า(แม่) ครึ่งจีน (พ่อ) แล้วจะไปสู้อะไรเขาได้ แถมอากาศที่แคนาดาก็หนาวซะขนาดนั้น พี่แกก็เลยขาวเนียนอมชมพู ส่วนผมก็ดำมันแถมไม่ค่อยจะมีผมเสียอีก เวลาไปไหนมาไหน ก็จะมีแต่คนปรี่เข้ามาจับแก้มพี่เล็กซ์ ส่วนผมน่ะเหรอ เหมือนเด็กวัดที่เผอิญเดือนผ่านมาเท่าน้นนนน เวงกรรม

 ปีนี้ พี่เล็กซ์มาอยู่เมืองไทยได้เดือนเดียว ปลายมกราคม พี่เล็กซ์ก็ต้องกลับแล้ว ปีหน้า พี่เล็กซ์กลับมาเราคงไ้ด้เล่นกันใหม่

   lexs 

 
lexs 

   lexs 

 

 

 

 

 

 

 


edit @ 30 Jan 2009 16:18:33 by mr_pearanat

2008/Nov/18

สวัสดีค้าบพี่น้อง

หายไปสามชาติครึ่ง ในที่สุดผมก็กลับมาแล้วคับพี่น้อง ผมหายไปนานเพราะแม่ผมยุ่งคับ (ท่านจะมีวันที่ไม่ยุ่งไหมเนี่ย) ก็เลยไม่สามารถมาอับเดท blog ให้ผมได้

ตอนนี้ผมขวดครึ่ง เ้อ้ย ขวบครึ่งแล้วคับพี่น้อง มีพัฒนาการสมวัย (ไม่เกินวัย เพราะแม่ไม่ค่อยมีเวลามาพัฒนาสมองของผม มัวแต่ยุ่งกับงานวิจัยอะไรก็ไม่รู้ บ่นแต่ว่าเพื่อชาติๆๆ ไม่ห่วงอนาคตของชาติอย่างผมเล้ย)

ตอนนี้ผมกินอาหารได้เกือบทุกอย่างแล้ว เพราะฟันขึ้นเต็มปาก เป็นลูกแม่ต้องอดทน มีอะไรก็ต้องกินให้ได้ให้หมด อาหารโปรดของผมคือแกงจืดเต้าหู้ใส่ใบตำลึง หรือไม่ก็แกงจืดผักกาดดอง (แม่ผมกล้าให้ผมกินด้วยอะ เค้าว่าไม่มีประโยชน์ไม่ใช่เหรอของดองเนี่ย)

ผลไม้โปรดของผมคือแก้วมังกรคับพี่น้อง ผมกินได้ทีละครึ่งลูกใหญ่ สบายๆ นอกจากนั้นจะเป็น กล้วย สัปปะรด หรืออื่นๆ ก็พอไหว

ผมเริ่มพูดแล้วคับ จริงๆ อยากจะพูดนานแล้วแหละ แต่ติดอยู่ที่ว่า ที่บ้านต่างจังหวัดไม่มีเด็กๆ เท่าผมให้คุยด้วยเล้ย จะพูดกับย่า หรือกับยาย ท่านก็ไม่เข้าใจ ผมเลยอ้ำๆ อึ้งๆ อยู่นาน เพิ่งจะพอได้ แม่ พ่อ ปะป๋า ก็เมื่อขวบเกือบห้าเดือนแน่ะ ทำเอาแม่ผมใจไม่ดี คิดว่าผมจะหล่อเร้าใจ แต่ไม่พูดซะแล้ววววว

เมื่อตุลาที่ผ่านมา ผมมาเที่ยวกรุงเทพฯ คับพี่น้อง แม่เอาผมมาเที่ยวเนิร์สเซอรี่แถวที่ทำงาน มีเพื่อนๆ รุ่นเดียวกันตรึม ที่นั่นแหละคับที่ทำให้ผมเริ่มพูด อยู่กรุงเทพฯ ก็สนุกดีหรอกนะคับ แต่ที่วิ่งเล่นน้อยจัง ไม่มีสนามหญ้ากว้างๆ เหมือนต่างจังหวัด

ตอนนี้ผมกำลังพัฒนาเรื่องพูดคับ พอเริ่มลืมตาตอนเช้า ผมก็จะพูดทันที พูดๆๆๆ จนย่าๆ ยายๆ ชักจะฟังผมไม่ไหว เพราะฟังผมไม่รู้เรื่อง ผมยังพูดภาษาเทพอยู่คับ แม่บอกว่า คงอีกสักสองสามเดือน กว่าผมจะพูดภาษาปกติกับเขา แต่ผมกำลังพยายมคับ

วันนี้อับเดทเรื่องของผมแค่นี้ก่อนนะคับ แล้วผมจะกลับมาใหม่ เร็วๆ นี้

Kiss Kiss

pea oct 2008 

edit @ 19 Nov 2008 10:22:03 by mr_pearanat

2008/Apr/01

สวัสดีค้าบบบบบ ลืมผมกันไปหรือยัง ผมห่างหายไปจาก blog นี้นานมากกกก นานจนผม
เองก็ลืมๆ ไปแล้วละครับว่าเค้าอับเดท blog กันยังไง

จากครั้งสุดท้ายที่ผมเข้ามาเขียน blog กับครั้งนี้ ห่างกันประมาณ 5 เดือน ผมมีวิวัฒนาการ
และมีเรื่องราวหลายเรื่องมาเล่าให้พี่ๆ ฟัง เรื่องมันเยอะเสียจนไม่รู้จะเริ่มเรื่องไหนก่อน
เลยล่ะครบ

ตอนนี้ผมอายุ 11 เดือน ก่าๆ แล้ว ผมเริ่มลุกนั่ง และคลานตอนห้าเดือน แล้วก็เริ่มเดินป่าย
ไปทั่วตอนแปดเดือนก่าๆ แล้วตอนนี้ผมเริ่มเดินเก่งแล้วคับ

การเดินเป็นความสุข และความสนุกสุดๆ ของผมคับ เพราะทำให้ผมได้ปีนป่าย จับโน่น
หยิบนี่ได้อย่างที่ใจต้องการ แถมยังได้แกล้งแม่ ด้วยการทำให้แม่ตกใจเวลาที่ผม
ทำเหมือนจะตกลงมาจากเตียง หรือเก้าอี้ พวกนั้นด้วย

วันนี้มีเวลาน้อย เอาเป็นว่า วันหลัง ผมจะกลับมาเล่าวีรกรรมตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาของผม
ก็แล้วกันนะครับ วันนี้ มาอับเดทรูปของผมกันก่อนแล้วกัน

ขอบอกว่า ยังหล่อ....เร้าใจ แบบไม่มีผม เหมือนเดิมค้าบบบบ ท่านผู้ชม


edit @ 18 Nov 2008 20:25:01 by mr_pearanat